Moncheri

SPIRITUEEL INTUÏTIEF COACHING                                                   

Op vrijdag 5 april 2013, heb ik besloten om een af en toe boek te maken. Dat is een boek waar ik af en toe in zal schrijven, mijn belevenissen zal tikken.


 

Zaterdag 28 november 2015, Chronisch ziek, Geen Geld, Geen Verf om te Schilderen en ooooooo wat ben ik Rijk, ik straal en geniet en ben Happy, back too basic is niets meer dan naar jezelf terug gaan en jezelf mogen zijn, je sereen en prettig voelen met jezelf, in balans zijn... Ik kan en mag mezelf zijn, zelfs de lege koelkast kan me niet deren want ik, ik ben een mooi wezen, voel me verlicht....
28 november 2015 en de Zon schijnt!!!

~~

Zaterdag 13 juni 2015, Al ben ik Financieel Arm en heb ik ook mijn aardse zorgen, ik voel me Dankbaar en Rijk, Vol Wijsheid, Liefde en Licht, Dankbaar voor alles wat ik wel heb!!


~~



Woensdag 4 maart 2015, Dankbaar voor wat ik vandaag mocht ontvangen, deel ik dit mooie moment van waarde en rijkdom met U allen.....
 kreeg ik een hele mooie tekening toe gestuurd, die speciaal voor mij gemaakt is vanmorgen.... 
Dank je wel!!

Deze tekst hoort erbij;

Deze engel van geloof in de liefde en de hoop naar de liefde is getekend door mij voor jou..., om te laten zien dat mensen jou in het hart dragen...... ©Yvonne Soer 2015

~~

5 februari 2015 even alle gedachtes loslaten aan zee, even dromen... Nu ik dit tik wordt ik met mijn gedachtes gebracht naar een gedicht dat ik in 2007 schreef....

Stil Verlangen 

Even bijkomen,
Laat me maar denken,
Een wandeling op het strand
Ik ben aan het dromen. 

Ik moet afwachten,
Mijn hart gaat sneller kloppen,
Het verlangen naar die lieve man,
Zijn in mijn gedachten. 

Gebeurt het ooit,
Wanneer dat weten we niet,
Misschien nu, misschien nooit. 

Samen chatten, smsen en bellen,
Soms is het stil, dan vele woorden,
Een enkele zin of geile verhalen vertellen. 

Mijn gevoel maakt me bang,
Straks lig ik in zijn armen,
Kan ik hem voelen,
Krijg ik een kus op mijn wang.

Gebeurt het ooit,
Wanneer dat weten we niet,
Misschien nu, misschien nooit. 

Ik kijk naar de zee,
Het begint te waaien,
De wind neemt mijn gedachten mee. ©27 oktober 2007

Geef nooit je dromen op!!
Blijf vertrouwen hebben, geloof, hoop en liefde.
Houd van jezelf en Geloof in jezelf.....
Knuffel,
~~

 


 

Vrijdag 16 januari 2015, 

Lieve mensen, ik heb al enige tijd niet in mijn dagboek geschreven en vandaag mag ik dat wel weer doen.

Vandaag ben ik eindelijk na een hele lange periode weer eens naar het bos geweest....

Ondanks mijn eigen dingen straal ik en geniet ik van alle rijkdom die ik mag ontvangen.... Van de lieve mensen die ik ontmoet, de gesprekken en nog veel meer positieve momenten....

Vandaag mocht ik door de bomen een heel groot en krachtig lichtpunt aanschouwen en genoot ik volop van de energie, kracht en licht... Het mooiste en dankbaarst is, dat ik het mocht aanschouwen, voelen en er van genoot... De energie was magisch en het lichtpunt zag ik echt hoopvol schijnen op MIJ!! Dat had ik nodig!!

Ik ben dankbaar!! Ik ben gezegend!!

Dat lichtpunt is Hemels en noemt men de ZON!!

Ik schreef ooit, uit eigen ervaring deze tekst;

Soms is iemands leven zo turbulent, dat het lijkt alsof alles op zijn kop staat en ja, hoe ga je het dan weer rechtzetten?

De chaos is er, je ziet door het bos de bomen niet meer en toch put je Hoop en Kracht uit dat ene lichtpuntje dat je zachtjes in de verte ziet schijnen.

Dat ene lichtpuntje dat straat op JOU!

©Moncheri
 

Ik mag deze foto's van vandaag met U delen....Dat ene lichtpunt straalde vandaag op MIJ en had ik nodig...Zo mooi is de natuur!!

Maandag 7 juli 2014,  Wat is er mooier dan de wereld door de ogen van een kind te zien, die onbezorgd is.

Ik beleef op die manier dingen en vandaag gebeurde er weer wonderbaarlijk mooie momenten.
Tijdens een autorit van bijna een uur, zag ik onderweg bij een weiland een kudde koeien in de wei. Eén koe stond en de andere koeien lagen erom heen, alsof ze die ene koe aanbeden en toen ik bijna op de plaats van bestemming aan kwam en kijk naar de wolken in de lucht zie ik dat de lucht zo helder blauw is, straalt en tot mijn verbazing zie ik zoveel in de wolken dat ik op die boeren landweg de auto parkeerde in het gras en uitstap om een paar mooie lucht foto's te maken. Magisch!!
Ik zag in de wolken, een vrouw, een boeddha, een kameel, een hondje en zelfs een zwarte kat die met zijn ogen naar ons kijkt.
Na de foto's genomen te hebben ben ik weer in de auto gestapt en door gereden. Een paar meter later keerde ik de auto om, want in een flits zag ik een meneer met zijn accordeon op een bankje in de middle of no where (natuur gebied) zitten. Netjes vroeg ik; mag ik even luisteren hoe U speelt, want dit vond ik te gek. Al luisterend naar zijn accordeon gespeel begon die meneer er bij te zingen. Heerlijk, wat kon ik van die meneer genieten die zich blij voelde en blij was dat er iemand even luisterde. Toen ik op mijn bestemming arriveerde zag ik mijn 70-jarige moeder als een koningin op haar balkon staan zwaaien toen ik toeterde... Zo mooi en wat straalde ze!

Er volgde een fantastische dag, waarbij ik heel veel gelachen heb, gedanst (op mijn manier) heb en zelfs de kramp in mijn vingers van het helpen bij het loomen deerde niet.

Later die dag liet mijn 70-jarige moeder haar Tablet PC (moderne computer, die in de hand gehouden kan worden) zien. Wat ben ik trots op haar, want voor het eerst van haar leven heeft ze een PC, een Tablet nog wel, hetgeen ik niet eens bezit.. Ik hoop dat ze er spelenderwijs mee om leert gaan!! 

~~

Maandag 30 juni 2014,  Er gebeuren de laatste weken zoveel mooie magische gebeurtenissen die ik graag wil delen.... 

De wolken zijn lichter van kleur en de lucht is helder blauw en wat is de maan gegroeid, de zon schijnt feller en straalt als nooit te voren...

Ik voel me vandaag weer opnieuw geboren!

Vanmorgen werd ik wakker na een rustige nacht waarbij mijn geest kalm en relaxt is geweest...
Ik ging vannacht slapen, nadat ik een tweetal mooie voetbal wedstrijden gezien had, waarbij ik vol spanning het Nederlands elftal naar de finale riep, waarbij ik vroeg om dat mooie doelpunt..., waarbij we het eerste doelpunt voor Nederland kregen in de laatste 25 a 20 minuten, waarbij ik zo schreeuwde dat ik mijlen ver te horen geweest zal zijn..., waarbij ik zo mee 
leefde in het spel dat ik zelfs commentaar gaf, dat er eens gespeeld mocht worden en niet zo moesten pingelen..., waarbij ik het woord pingelen toch even op zocht bij betekenissen, want ik gooide er een woord uit waarvan ik dacht waar komt die vandaan rollen...
Hahaha ja uit mijn enthousiasme (moeilijk woord).

Ondanks dat ik al weken meerder keren veel pijn in mijn lichaam heb, straal ik, geniet ik en beleef ik me dagen van moment naar moment...
Spontane ontmoetingen, spontane gesprekken met mensen, de aandacht, liefde, de glimlachen, de knuffels, er gebeurt zoveel waarvoor ik zooo dankbaar ben!!

Ik werd zelfs achtervolgd.... Een achtervolging waarbij ik zoveel energie kreeg dat ik als een gek ging praten hahahaha....
Op de boulevard van Scheveningen zag ik ineens een schroef rechtop staan, normaal denk ik altijd aan het geen mij zou kunnen overkomen en als ik in een recht op staande schroef kan stappen, dan kan een ander dat ook, dus normaal raap ik die schroef op en gooi hem netjes in de prullenbak.. Nu dacht ik, ach ik rol hem op zijn zij en dan kan niemand erin stappen.. (ik was even lui). Toen ik verder liep en een vijftal passen verder was, schiet er ineens een schroef voor me voeten en ik dacht; Nee, ik wordt achtervolgd door die schroef, begin te lachen en wat blijkt; een meneer had de schroef die ik op zijn zij legde weg geschopt voor mijn voeten hahahahaha, had ik hem toch op moeten rapen, want nu achtervolgde de schroef me. Werd ik me bewust van het feit dat ik hem gewoon weg moest gooien, zodat er niemand in kon stappen... Ik raak aan de praat en vertel tegen die meneer over een gebeurtenis in september, meteen zeg ik; heeft U wel tijd, want ik klets wel door hahahaha, meneer nam gezellig de tijd voor me (dank U wel).. In september had ik aan beide kanten van me lichaam gekneusde ribben en last van me borstbeen, ik heb toen grote platen hout van me balkon naar beneden getild, in me auto geladen om naar de vuilstort te brengen. Op de trap vond ik toen een schroef en vanwege teleurstelling en pijn, heb ik toen de schroef op straat gegooid. Twee dagen erna was één autoband iets zachter en bleek bij de garage dat mijn eigen schroef in mijn eigen band zat..

De achtervolging van de schroef op de boulevard van Scheveningen maakte me er bewust van, dat ik de schroef dus gewoon weg mocht gooien, want zoals ik lachend / stralend merkte kwam hij weer voor mijn eigen voeten en had ik er dus zelf in kunnen stappen..
Ik gooide hem met een stralende lach weg in de prullenbak, nadat ik het verhaal van de schroef in september verteld had.....

Op dit moment ben ik dankbaar voor de afgelopen weken, dankbaar voor de vele spontane ontmoetingen, de begroetingen, dat spontane etentje dat ik cadeau kreeg, het dansen dat ik met een vriendin deed, het drankje dat ik op een terrasje mocht nuttigen en daarbij lieve mensen ontmoette, dankbaar voor mijn kinderen die me op handen dragen, dankbaar dat ik een concert uitstapje cadeau kreeg van mijn lieve dochter, dat mijn dochter een paar dagen lang als taxi fungeerde en me haalde en bracht naar mijn bestemming... Dankbaar voor mijn kopje koffie dat ik mocht kopen...., voor die lieve kaart die ik kreeg van een vriendin en dankbaar voor de vogeltjes die elke morgen een serenade brengen...

Dankbaar dat ik mag ZIJN wie IK BEN!!
~~



 

Donderdag 3 juni 2014,  Een ochtend Madam Tussaud Amsterdam die ik met veel liefde cadeau kreeg van mijn dochter. Het was een super gezellige ochtend en wat heb ik genoten van alles dat op mijn pad kwam.... (ondanks de pijnen die ik deze week in mijn lichaam had) Het begon met de reis met de auto en allerlei opstoppingen vanwege weg werkzaamheden, geen probleem alles heeft een reden en zoals de laatste tijd vaker gebeurt rij ik rondjes. Ook nu kwam ik er achter dat ik even terug naar huis mocht, omdat ik mijn Carmen krulset vergeten uit te doen was. Terug naar huis en daar aan gekomen blijk ik inderdaad mijn Carmen krulset nog aan te hebben. Ik dank en vervolg mijn weg naar de afgesproken plek om mijn dochter te ontmoeten.

Wat straalde mijn kind, wat is ze mooi!! Het werd een onvergetelijke dag vol dankbare momenten... 
De treinreis naar Amsterdam was zeer gezellig vol vrolijke kinderen die een dagje naar het Concert Gebouw gingen en wat was het fijn toen de kinderen spontaan goede morgen zeiden in de trein.... Ik bedankte de kinderen daarvoor met een compliment.
Het personeel van Madam Tussaud was erg vriendelijk en de sfeer was zo magisch mooi... Aan de kassière vroeg ik of er ook een toilet was en die antwoorden: Ja, zodra u de lift uit komt staat er een collega die U zal begeleiden naar het toilet. Nog even met President Obama op de foto en de lift in... Tegen Engelse mensen zeg ik dat de lift pas vertrekt nadat we allemaal een smile op onze gezichten laten zien. (ik had allang gelezen dat het een automatische lift was die elke twee minuten vertrok) de smile kwam en we vertrokken naar boven.
Boven laat ik alles tot me komen en geniet, kijk om me heen, dromend en dan komt er een vrouwelijke personeelslid aangelopen en zegt: U bent de mevrouw die naar het toilet wil! Ik ging mee en wow ik voelde me een prinses, wat een begeleiding en er werd zelfs op me gewacht totdat ik weer klaar was... Wat een service!
Het werd echt een fantastische ochtend die eindigde met een heerlijke lunch ergens in Amsterdam, waar zelfs de vriendelijkheid van mensen me goed deden, waar mij een servet spontaan aangereikt werd zodat ik mijn mond en vingers kon afdrogen van het wel gesmaakte saucijzenbroodje
....  Wat een geschenken allemaal en wat ben ik dankbaar voor alles!! Dank je wel lieve dochter voor de super fijne ochtend!!


 

~~


14 mei 2014, S'nachts om ongeveer 4 minuten voor 4 uur werd ik wakker van een heel fel licht dat in mijn slaapkamer scheen. Ik keek voorbij een schilderij en zag de volle maan in vol ornaat mijn slaapkamer in schijnen, alsof ik verlicht werd!Meteen pakte ik mijn mobiel en schoot een aantal mooie 
wonderbaarlijke foto's van de Volle Maan!
Ik heb vol verbazing gekeken en geloofde mijn ogen niet, want wat op de camera stond was in werkelijkheid niet te zien. De maan was zo ontzettend mooi, prachtig helder en het mocht zo zijn, dat ik deze mooie maan kon zien, want nog geen 15 minuten later was de maan verdwenen ergens achter de wolken.....Het werd een heldere mooie dag en eind van de dag mocht ik weer een hele mooie foto schieten van een heldere hemel en een pracht aan wolken. De zon ging langzaam onder. 
Deze foto's wil ik graag met jullie delen!!

~~

Zaterdag 9 november 2013, Er is de afgelopen weken een hoop gebeurd. Leuke dingen en minder leuke dingen!
De leuke dingen zijn het belangrijkste en wat ik jullie niet wil onthouden is dit bijzonder iets.
Zit er een engel in mijn huis of is het gewoon een hele mooie vlinder die aaibaar is?  Er zit namelijk al weken, bijna 3 maanden een vlinder in mijn huis. De vlinder zwart met bruin/oranje vleugels heeft weken lang op zijn kop gehangen aan mijn badkamer plafond. Doodstil, echt doodstil, dus we dachten dat de vlinder dood was. Toch heb ik hem laten hangen, want voor mij is het een geschenk, een teken. Begin deze week zat de bijzondere vlinder ineens op het kleine vensterbankje van het badkamerraam en ik dacht laat maar zitten. Weer dacht ik: hij is dood en doordat ik geen zin had in poetsen heb ik de vlinder laten zitten. Gelukkig maar, want een dag erna zit ik in mijn kleine kamertje en zie ineens de Vlinder op het gordijn zitten, verbaasd loop ik naar de badkamer om te kijken of ik nu ineens twee vlinders in huis heb en tot mijn grote verbazing is het dezelfde vlinder. Een dag later zit ik weer in mijn kleine kamertje en hoor iets en loop naar het raam. Daar zie ik de vlinder fladderen alsof die naar buiten wilde. Al pratend tegen de vlinder reik ik me hand en de vlinder stapt zo zonder aarzelen op mijn hand. Wow wat is de vlinder mooi en wat ben ik dankbaar voor dit mooie geschenk, een geschenk die me weer even duidelijk maakt dat ik niet alleen ben en niet hoef te huilen. Vol bewondering kijk ik naar de pracht kleuren van de Vlinder, naar zijn donzige lijfje, zijn mooie pootjes en doe het raam open om hem of haar de vrijheid te geven, echter de Vlinder wil helemaal niet naar buiten en gaat weer keurig op me gordijn zitten. Nu zit de vlinder weer doodstil alsof die dood is. Wat mij betreft mag die blijven zitten, want wat is er mooier als dit geschenk! Een geschenk van leven, van schoonheid, van liefde. Ja, zelfs voor die kleine wonderbaarlijke vlinder ben ik dankbaar!!

Op foto 1 is de Vlinder op mijn hand gekropen.Op foto 2, 3, 4 en 5 zie je de Vlinder die op één van mijn schilderijen is gaan zitten. Op foto 6 en 7 zit de vlinder op mijn vitrage.

~~

Zondag 6 oktober 2013, Er gebeuren zoveel mooie dankbare dingen in mijn leven dat er stroomt positieve energie door mijn hele lichaam. Ontmoetingen met lieve mooie mensen die je begroeten alsof je ze al jaren kent. 

Gisteren heel erg dankbaar voor het bezoekje dat één van mijn kinderen me bracht en we samen naar het bos gingen lunchen en wandelen. Waar ik een kindje blij maakte door gewoon even dat kindje te laten wandelen met ons hondje. Dat blije gezichtje van dat kindje is zo dankbaar.....
Bij het terug lopen naar de auto gebeurde het meest wonderbaarlijke dat je bedenkt. Er kwam zomaar een plop uit de lucht gevallen zo op mijn hoofd in mijn haar. In eerste instantie dacht ik aan een kleefballetje, het bleek een grote mooie lichtgroene / witte harige stekelige rups bal te zijn. Heeeeeeeeeeeel mooi. Nu ik erover tik bedenk ik me dat die rups een super mooie vlinder zou kunnen worden, die kan stralen............
We plaatsten in het bos en vervolgden onze weg...

Als je je bewust bent van al het positieve en mooie dat op je pad komt dan ben je een rijk wezen .......

 

Fijne zondag en knuffel Moncheri

~~

 
Woensdag, 4 september 2013, Er is de afgelopen weken een hoop gebeurt. Nu zijn de wonderen nog niet de wereld uit en bestaan ze nog echt (knipoog).

Een paar weken geleden gebeurde er mij dit: door omstandigheden was ik in het verleden onzeker en zoals ik al vertelde onder het kopje allerlei konden andere mensen alles beter. Nu is het zo dat ik alleen Engels en Duits sprak in de vakanties en het amper durfde zodra ik het gevoel had dat een andere persoon beter zou zijn. 
Ik maak dan ook vaak de grap My Engels is not so well, but I'am learning Snel.
Nu geloof ik in mezelf en in mijn kunnen, heb ik weer zelfvertrouwen gekregen en een paar weken geleden droomde ik in een droom engels. Ik was me er bewust van en toen ik wakker werd dacht ik aan een bericht in het nieuws dat een meneer wakker werd en ineens een andere taal / andere persoonlijkheid was. 
Ik belde me moeder en begon meteen in het Engels te praten alsof ik het heel goed kon, dat was lachen natuurlijk, later die dag sprak ik engels met een kind van me en die vroeg zich af, wat is er met mijn moeder die kon toch niet zo goed engels??
Toen ik op vakantie ging sprak ik Engels, in mijn Engels vertelde ik zelfs dit verhaal en zie er de humor van in. 
Mijn Engels is niet perfect, toch goed genoeg om me te redden en met een beetje handen en voeten werk kom ik er wel en om dit verhaal af te sluiten.

Als ik in een droom Engels kan spreken, dan kan ik het toch ook buiten die droom spreken. 
Gewoon doen, dacht ik!

Geloof in jezelf!!!   Niemand is meer of minder dan JIJ!!!

We mogen allemaal leren en de één kan dit en de ander kan dat. We hebben allemaal onze eigen kwaliteiten.

 

 ~~

  
Donderdag 1 augustus 2013, Heerlijk even een wandeling gemaakt met mijn hond. Het was warm buiten en de zon straalde volop. Langzaam lopend en mijn gedachten de vrije loop laten, geniet ik van alles.
Het gesnuffel van de hond zorgt ervoor dat ik mijn lichaamsoefeningen even tussen door doe en ik maak mijn heupen en schouders los en strek mijn armen terwijl ik mijn buikspieren aanspan. Ondertussen fietst er iemand langs die vriendelijk groet. Als ik mijn weg vervolg op het fiets- / wandelpad komt er een oudere dame in een scoot mobiel aan geraced en met een volle glimlach steekt ze haar hand naar me op en zwaait als een koningin. Wat kan ik daar van genieten en wat is het een mooi gezicht om zo een dame zo te zien. Haar gezicht liet zien dat ze genoot!
Achter me langs hoor ik auto's razen, want het pad ligt naast een weg, gek genoeg hoor ik boven de auto's het geluid van een sprinkhaan, krekel of zou het een ratelslaan geweest zijn. Ik ben me er bewust van dat ik dat geluid beter hoor als die auto's. Dan kijk ik in de lucht en zie een klein vliegtuig dat een witte streep in de heldere lucht achter laat en in mijn fantasie, fantaseer ik dat daar de tekst achter staat: Ik hou van je .........
Mijn pad waar ik met de hond loop, ligt aan een volkstuintje en ik zie kleuren van bloemen, bomen, struiken en van diverse vogel verschrikkers. Ik lach in mezelf want mijn haar is net zo wild als dat van een vogel verschrikker. Ik zie witte en gekleurde vlinders boven de rode bloemen vliegen en geniet van hun gedwarrel en hun vrijheid. 
Mijn hoofd is leeg, iets dat voor mij heel positief is en daardoor kan ik geluiden horen van vogels, krekels en bomen die bewegen door de wind en kan ik daar echt van genieten.

 

 ~~

  
Zaterdag 27 july 2013, tegen woordig mag je bijna overal voor betalen. Zelfs voor de wc's en dat brengt me terug bij bepaalde gedachtes. Je kan dus zonder geld niet meer de deur uit gaan en zoals ik tegen woordig doe, heb ik in elk vakje of zakje wel een dubbeltje (10 euro cent zitten) hahahaha. Laatst zag ik een meneer op straat en tot mijn verbazing zag ik dat zijn broek helemaal nat was. Het leek gezien de vorm dat hij zijn urine had laten lopen en de eerste gedachte was van mij was: O, wat erg zou die meneer geen geld voor de wc gehad hebben?

Ik ken dat, er was een tijd dat ik elk duppeltje omdraaide voordat ik het uit gaf en had ik niet genoeg geld in mijn portemonee om het toilet te kunnen betalen in openbare ruimtes (daar mag je dus ook al aan denken). Je was dan blij als je even tussen de auto's kon plassen. Tegen woordig heet dat wild plassen hahahahaha ja ik zie het voor me. Ik ren al plassend en schuddend met me hoofd door het gras hahahahaha, hoe wild plas ik. Nee, even serieus. Ik moet soms zo nodig plassen dat ik netjes vraag aan de Urinoir Verzorgster/Verzorger of ik achteraf mag betalen, wat ik dan ook doe. Laatst kwam ik in een cafetaria en vroeg of ik alstublieft naar het toilet mocht. De mevrouw zei met een glimlach: omdat U het zo netjes vraagt. Naderhand vroeg ik of ze nog iets van me kreeg en die mevrouw antwoorde: nee, kom maar een keer koffie drinken hier!
Nog geen tien minuten later ben ik met mijn gezelfschap daar een kopje koffie gaan nuttigen. 
Wat een goede service en wat was ik blij dat ik een opgelucht gevoel had na het lozen van mijn waterige afvalstoffen (urine) .......

Nu ineens komt de herinnering terug aan de terug reis van een vakantie (smile).
Uren in de file terecht gekomen en ja als je dan nodig naar het toilet moet en stil staat, wat doe je dan?
Wat ik deed? U raad het al hahahaha, nee dat deed ik niet..... Ik gooide de deur open en liet het lopen. Iemand anders moest ook nodig en nergens bosjes te zien, wel gras, dus dan in het gras en doordat de drang zo heftig was kwam de persoon in kwestie er na de opluchting van het plassen achter dat de hele rij auto's achter ons lachend mee hadden gekeken en dat de één na de ander het voorbeeld volgde ......

Allemaal een hele mooie zaterdag gewenst!

 

 ~~


 

Woensdag 24 july 2013, Gisteren een hele mooie zonnige dag die ik samen met één van mijn kinderen door bracht! Goede gesprekken gevoerd en relaxt gewandeld, genoten van de stilte van de zee en de vele mensen om ons heen.

Het uitzicht vanaf de boulevard over zee was zooooo magisch mooi dat ik er in weg kon dromen. Ik sprak dan ook de woorden uit dat ik zo als een zeemeermin de zee in kon lopen.
De lucht was mooi en helder en dat gaf zo een ongelooflijke rust!

Bij het terug lopen naar de parkeergarage en wachtende op de stoplichten staat er een oudere bejaarde meneer met zijn rollator aan de andere kant, korte broek aan en ik richtte mijn blik op hem. Wat genoot ik van die meneer en wat vond ik het dapper dat die op zijn leeftijd, met deze warmte nog zelf liep en erop uit ging. Die meneer zei me netjes hallo en op het moment dat we over mochten steken hou ik die meneer in de gaten en kijk of het oversteken lukt. Ik zie dat het licht alweer op rood springt en die meneer nog niet aan de overkant is, dus let ik op wat het verkeer doet. De rollator wil de stoep niet op en ik loop terug om die meneer te helpen. De naderende vrachtwagen chauffeur ziet alles gebeuren en blijft netjes wachten (had er langs gekund, maar uit veiligheid bleef de chaffeur wachten). De oudere bejaarde meneer geeft me een hand en bedankt, ik til de rollator op de stoep en ga zo staan dat ook andere auto's niet door kunnen rijden. Ik steek een duim op naar de vrachtwagen chaffeur en bedank hem, want nu kon die meneer rustig, relaxt met een beetje hulp ;-) op de stoep zijn weg vervolgen. 
Wat een aardige chaffeur, die heel geduldig bleef wachten totdat die meneer veilig was, niet zou schrikken van het langsrazende verkeer, waardoor hij niet viel! Bedankt Chauffeur!!

 
~~

Dinsdag 18 juni 2013, Ik wil graag een nummer delen hahahaha ik bedoel een muzieknummer en niet nummer 11 (het kleine kamertje), die ik van de week tegen ben gekomen. Nu weten we dat toeval niet bestaat. Ik vond deze muziek heel mooi in mijn oren klinken (vind diverse soorten muziek mooi, het is net hoe het klinkt). De tekst heel wijs en voor mij herkenbaar.
Toeval bestaat niet.
Ik vond één roos in mezelf en nu vond ik dit nummer.


Het is het nummer van de Scorpions - Send me an Angel!


Het nummer van Emeli Sande Read All About It Part 3           vind ik ook heel mooi.

This Girl is on Fire..........   van Alicia Keys 

  
Een Knuffel voor allen die het heel hard nodig hebben!

Liefs,
Moncheri

~~

  
Vrijdag 31 mei 2013, van de week keek ik even bij mezelf naar binnen en ik heb daar iets heel moois ontdekt. Ik zag een hele mooie sterke witte roos, gelukkig zonder stekels anders zou ik denken dat de gevoelige maag daarvan zou komen hahaha. Het gaat goed met me, door goed op me voeding te letten en positief te zijn, heb ik geen last meer van mijn maag. 
Ik kon medicijnen krijgen om maagzuur te remmen, gelukkig heb ik daar zelf een keuze in en ik koos ervoor om geen medicijnen te nemen en op me voeding te letten en als ik daarmee me klachten kan beperken of verbeteren, dan zal ik dat zeker doen. In mijn geval lukt en kan dat.
Gisteren reed ik ergens in Nederland en kwam langs mooie weilanden waar weer de nodige dieren staan. Me oog viel op een hele vreemde koe, een koe die ik nog niet eerder had gezien hahahaha, nee logisch ik was daar ook niet eerder geweest. De koe leek zoals je zou denken een beetje misvormd. Wat schetste echter mijn verbazing toen ik er vlak langs reed, de koe stond gewoon heerlijk haar urine te lozen en de vreemde houding werd veroorzaakt door de persdruk die ze uit oefende op de geweldige straal die neer viel in het gras.
 

Heerlijk dat je zo kan genieten van een koe die plast!~~

Vrijdag 24 mei 2013, goede morgen allemaal het is veel te koud voor het jaargetijde en ik lag vannacht dan ook heerlijk als een balletje in elkaar gerold. Gelukkig was ik dit keer niet zo in elkaar gerold dat ik verkrampt was. Laatst had ik een pijnlijke arm en ik besefte me dat ik de hele nacht verkrampt van de kou in elkaar gerold had gelegen, me handen in een krampachtige vuist had gemaakt, waardoor mijn vingers en arm stijf waren. Gelukkig was ik mezelf er bewust van, waardoor ik meteen ontspanningsoefeningen deed en de lichte pijn verdween.
Vandaag voel ik me weer fit en heb ik gedroomd over mijn overleden kat, die zoekende was naar zijn baasje, zijn thuis. Terwijl ik dit tik krijg ik tranen in mijn ogen, want zelfs in mijn droom die ik bewust beleefde riep ik de kat en wilde ik hem geborgenheid geven. Wat kan zo een droom eigenlijk mooi zijn!

Ik wens iedereen een hele mooie, liefdevolle en zonnige dag toe!

~~


Zondag 19 mei 2013,  Gisteren was weer een dag vol onverwachtse mooie dingen waarbij ik leuke mensen heb ontmoet. Wat is het toch gezellig om gewoon met mensen te praten, jezelf te mogen zijn. Gisteren stond ik in een winkel en ineens begint er een meneer te schreeuwen tegen een mevrouw, zomaar vanuit het niets. Die meneer werd boos, omdat die mevrouw stond te bellen in de winkel, dat hoorde ik hem schreeuwen. Ze was aan bellen voor advies, zo klonk het. Als ik een spiegel zou hebben dan zou ik die spiegel voor die meneer gehouden hebben, want waarom werd die meneer zo ineens vanuit het niets boos?? Zat die meneer even zelf niet lekker in zijn vel?? Was er iets in zijn gedachte die aanleiding gaf?? Ik zou het niet weten!! Verbaasd was ik wel. 
Dit doet me denken aan die ene keer dat ik geen zin had om de roltrap te nemen, want daar was het even veel te druk. Ik stap in de lift en spontaan zegt iemand tegen me: Ik snap niet dat sommige mensen de lift pakken, terwijl ze de roltrap/trap kunnen nemen.
Ik zei netjes tegen die meneer, dat je nooit aan de buitenkant van een persoon de reden kunt zien en ik legde hem uit dat ik jarenlang moeite had met traplopen en veel pijn had, maar dat niemand dat aan de buitenkant kon zien.
Die meneer bedankte me, want hij had het nog niet eerder van die kant bekeken. 
Ik heb gisteren ontzettend genoten, van de onverwachtse spontanen dingen, een muziekband die onverwachts in een winkelcentrum langs kwam en een soort van caribbean muziek trommelde, waarbij ik wel spontaan met me heupen mee had willen schudden hahaha. Zo leuk en gezellig. Ik geniet ontzettend van de kleine dingen, van kindertjes die staan te genieten als ze naar een straat artiest kijken of als er van een ballon een dier wordt gemaakt, echt mooi om dat te zien.
Tijdens mijn kopje koffie die ik op een binnen terras met open dak nuttigden verwonderde ik mij echter dat iemand zijn sigaretten as, zomaar op de grond (mooie houten vloer) gooide terwijl er een asbak op tafel stond. Wat zou daar de reden van geweest zijn, onbewust misschien omdat het leek alsof je op een terras buiten zat?? 
Het is voor mij weer een hele mooie eerste pinksterdag geworden, waarbij ik weer genoten heb van alles en iedereen om me heen en ik veilig thuis mocht komen!!

 ~~

 
Woensdag 8 mei 2013, gisteren avond kwam ik een parkeer garage in en werd vriendelijk begroet door een meneer die een bijdrage vroeg voor een thuisloze. Nu ik erbij na denk heeft hij dat heel lief en mooi gezegd. Hij was dus thuis loos. Je hoorde aan zijn stem dat hij niet dronken was en zijn ogen stonden goed. Ik zei hem terwijl ik mijn parkeerkaart afrekende dat ik even zou kijken of ik een goede bui had en heel opgewekt en vriendelijk zegt die meneer: dat heeft u zeker, want u praat tegen mij!! Verbaasd zei ik: Ja, waarom zou ik dat niet doen!! Waarom zou ik niet tegen iemand praten die gewoon gedag zegt en gewoon iets vraagt??  Er kwamen diverse mensen binnen die in mijn ogen minder vriendelijk deden en ik heb hem een kleinigheidje gegeven met de woorden, alsjeblieft voor je vriendelijkheid!!
Vriendelijkheid beloon ik graag (vaak door een compliment), want dat is positiviteit!!
Terwijl ik naar de auto liep zei ik tegen mijn gezelschap, als ik ooit zelf dakloos wordt dan hoop ik dat er ook lieve mensen zijn die even verder denken of kijken. Sommige mensen hebben in mijn ogen gewoon pech in het leven en zijn er soms omstandigheden die hun lot bepalen.
Het doet me tevens denken aan een keer dat er een dakloze nette jongen op een ijskoude trap zat en ik en me gezelschap niets gaven, alleen op dat moment een glimlach, want ik dacht het komt misschien straks wel op de terug weg (ik geef echt niet altijd iets, eigenlijk zelden, want van 50 cent kan ik een halfbrood kopen waar ik een aantal dagen zelf van kan eten) op de terug weg zat de jongen nog steeds op die koude trap en we kregen meteen een glimlach, me gezelschap heeft toen een kleine bijdrage gegeven en spontaan toverde die jongen een roos tevoorschijn voor een dame. (de roos was veel meer waard dan die kleine bijdrage van ons, emotioneel meer waard)  Hij bracht een traan in de ogen van me gezelschap, want mijn gezelschap had juist dat ene gebaar op dat moment heel hard nodig en dat ene lieve gebaar kreeg ze van die dakloze meneer die de hele avond op die steenkoude trap had zitten wachten!!
Tevens doet het me denken aan die ene keer dat ik zelf de boven mijn hoofd uit gestegen zorgen even niet meer zag zitten. Op mijn laatste beetje benzine en mijn laatste beetje geld in mijn portemonee was ik even gaan uitwaaien aan het strand en dronk één kopje koffie. Terug bij de parkeergarage kon ik nergens mijn parkeerkaart vinden en wat toen. Ik had nog maar een paar euro in mijn portemonee en geen genoeg geld op me rekening om te kunnen pinnen. Ik stond op het punt om op een knopje te drukken, op dat moment komt er een nette zakenman binnen en ik vraag of die weet wie ik kan bereiken, want ik ben me kaartje kwijt. Die meneer zag schijnbaar het verdriet, pijn en wanhoop in mijn ogen en zei spontaan: wacht ik kom zo terug. Vol vertrouwen kreeg ik al zijn zakelijke (zo leek het) papieren in mijn handen gedrukt en hij liep weg naar buiten. Verbouwereerd bleef ik geduldig staan wachten en ja hoor, die meneer die op dat moment een godsgeschenk voor mij was, een engel op aarde, die had inderdaad een oplossing voor mij geregeld, zodat ik de garage uit kon.
Nog steeds ben ik dankbaar dat die meneer mij, op het juiste moment, vanuit zijn gevoel hielp! 
De volgende dag vond ik mijn eigen kaartje op een plek waar ik altijd mijn kaartje deed. Doordat mijn hoofd overliep van zorgen kon ik het kaartje niet vinden en heb ik er tig keer overheen gekeken.

~~
 

Dinsdag 7 mei 2013, gisteren een rustige relaxte dag gehad waarin diverse ziekenhuis bezoeken centraal stonden. Mijn innerlijke rust zorgt dat ik me niet druk maak en ik laat alles rustig op me af komen, want als ik me druk maak dan werkt alles averechts en tegen me.
Dat is bv. hetzelfde als file rijden, je wilt over de rij heen vliegen, maar het heeft geen zin. Je slaat van ongeduld op je stuur, maar doet jezelf pijn. Ik sta in de file en geniet van mijn muziek, dans zittend mee en zing en kijk naar de mensen om me heen en heel soms heb ik me raam open en ontstaan er nog hele conversaties (gesprekken) en dan blijkt de file sneller weg dan gedacht. Terug naar mijn eerste ziekenhuis, na mijn geplandde onderzoek waarvoor ik nuchter moest zijn, heb ik rustig mijn zelf meegenomen ontbijt genuttigd met een kopje koffie. Ik zat alleen aan een tafel en het tafeltje naast mij, daar zat een meneer alleen. Een leeg kopje stond er voor zijn neus en je zag de zorgen op zijn gezicht. Je zit niet voor niets in een ziekenhuis en soms weet je gewoon even niet hoe je verder wil. Een kopje koffie deed die meneer weer een lach op zijn gezicht toveren en een andere mevrouw begon een gesprek met hem, gewoon even een praatje wat die meneer aanzienlijk goed deed. Later die dag ben ik in een ander ziekenhuis en sinds kort zijn we daar ook een nummer bij de bloed afname. Als ik wordt geroepen wordt ik op mijn nummer geroepen en ik zeg mag mevrouw ....... ook. Ik zeg het vriendelijk met een lach en ik leg uit dat ik het niet leuk vind om een nummer te zijn. Zooo onpersoonlijk. Nu vanmorgen bedacht ik me zelfs dat door ons gesprek de zuster niet eens mijn naam heeft gevraagd en zelfs niet mijn geboorte datum, stel dat ik mijn nummer gewisseld zou hebben met een ander?? Wat dan?? Gelukkig let ik zelf goed op en heb ik op de stickers gezien dat mijn naam klopte.
Het voordeel van het nummer systeem is dat je sneller geholpen wordt bij drukte, alhoewel ik daar nog niets van heb gemerkt (knipoog).
Het was weer een leuke dag waarbij ik vele mensen heb ontmoet en er weer leuke gesprekken spontaan tot stand kwamen, waarbij ik dromend struikelde over een betonnen rand en er zelfs door mijn dromende gestuntel een lach op mijn gezicht verscheen.

 

~~


Zaterdag 4 mei 2013, Doden herdenking een dag om even bij stil te staan. 
Vanmorgen was ik weer heel dankbaar dat ik mijn ogen open deed en fit wakker werd. Ik ga even terug naar donderdag. Donderdag ging ik op visite, ergens aan de andere kant van nederland. Ik zag er goed en netjes uit en had er echt zin in. De weg ernaar toe was aangenaam en ik zong heerlijk met de muziek mee. Op een gegeven moment gebeuren er vreemde dingen tijdens het autorijden, ik ben minder alert en heb aandacht voor mobiel en radio en ben een beetje aan het suffen. Ik beland ongemerkt op de andere baan en gelukkig reed daar geen auto, dat gebeurt nog een keer en ik rijd helemaal verkeerd, ik rijd zo de afslag die ik moet hebben voorbij. Uiteindelijk veilig en dankbaar dat ik geen ongelukken heb gekregen beland ik bij mijn afspraak. Daar heel gezellig en dan vlak na de lunch krijg ik ineens last een beetje maagpijn en buikpijn, ik zeg niets en we doen gewoon ons ding, terwijl de pijn iets toeneemt. Als ik uiteindelijk terug naar huis rijd wordt de pijn erger en heel gek, ik hou de tomtom aan en hoe het gebeurt weet ik niet, ik rijd verkeerd en nog eens en nog eens en hoe goed ik ook auto rij, ik beland op wegen waar ik niet wil zijn hahahahaha. Ik vind het maar heel vreemd, want dit gebeurt me eigenlijk zelden en ik laat het over me heen komen, het zal wel zo moeten zijn (voorbestemd). De pijn wordt erger en de gedachte speelt door me hoofd, een maagbloeding. Ik wil eigenlijk stoppen bij een benzine station en heel gek de benzine pomp is niet rechts van de weg maar midden op de snelweg en ik kijk vreemd op, het zal wel. De volgende pomp stop ik en hou een sanitaire stop, neem koffie en een appel en eet die rustig op. Ik wordt moe, heb pijn en moet nog zeker ruim een uur rijden, want doordat ik verkeerd heb gereden duurt mijn 1,5 uur duurdende rit ineens ruim 2,5 uur. Ik wil naar huis en hoop veilig en wel thuis te komen. Thuis gekomen ben ik doodmoe en kan amper me ogen openhouden, maar ik moet een uur erna al weer weg en ja ook nog eten. Ik besluit even een halfuurtje mijn ogen dicht te doen en lig op de bank, daarna besluit ik toch een klein hapje te eten en dan snel een andere broek aan en weg naar mijn volgende afspraak. Ik kom leuke gezellige mensen tegen die een glimlach op mijn gezicht brengen, die blij zijn mij te zien, want dat merk ik aan de manier van begroeten, mijn ski les gaat super, beter als de lessen ervoor. Ik straal en glunder en ben zoooo trots op mezelf!! De volgende morgen wordt bevestigd dat ik waarschijnlijk donderdag middags een hele kleine maagbloeding heb gehad. Blij dat mijn darmen en lichaam werken belandt ik op het toilet en brouw zonder problemen een olifanten hoop, git zwart en stinken, stinken en stinken een gierput (beetje overdreven) is er niets bij hahahahaha. Ik besluit ondanks dat ik denk: ach, het heeft geen zin meer toch even een arts te bellen en ja, ook al wil ik niet. Het advies is toch even langskomen. Tussen alle nodige afspraken in dan toch naar de dokter en ik geef resoluut meteen aan geen medicijnen te willen, heel duidelijk, mijn keuze. De dokter bevestigd ook nog even dat mijn verhaal duidelijk is en dat alles erop wijst dat het waarschijnlijk een hele kleine maagbloeding is geweest. Verder onderzoek zal uitwijzen wat de oorzaak is geweest. Ik zelf maak me er niet zo druk om, alhoewel ik toch wel een traantje laat lopen op zijn tijd. 
Vandaag heb ik besloten om mijn dag weer gewoon op me af te laten komen en te gaan genieten van deze mooie zonnige dag, een dag die mij laat stralen, ondanks dat ik nog steeds last van mijn maag heb. 

 ~~


 
Dinsdag 30 april 2013 Koninginnedag / Koningsdag, 

Een hele speciale dag, een dag vol gebeurtenissen, een dag waarvan ik diep in me hart hoop dat de mensen met en van elkaar genieten, elkaar in hun waarden laten en samen gezellig proosten met een vol glas (mag ook water zijn ;-)  ) op een mooie positieve toekomst met een hele krachtige koning en koningin.

Nu luister ik weer even naar mooie muziek van Spa (muziek die gewoon lekker ontspant) en zat me te bedenken wat ik vandaag zou gaan doen op deze speciale dag. Het is nu half 10 en me hart vertelde me even naar mijn mooie site te gaan en wat te tikken. Ook vandaag laat ik me leiden door mijn gevoel, want ik heb geen plannen gemaakt en wie weet waar ik vanmiddag loop of zit.

Ik blik even terug op afgelopen week en dat is me een hele mooie week geworden waarin ik een een aantal blauwe plekken heb opgelopen. Ik ben gaan paintballen! Alleen heb ik daar, ondanks dat sommige kogels zo een pijn deden geen blauwe plekken aan overgehouden, wel onderhuidse beurse plekken. De blauwe plekken die ik heb, ontstonden doordat ik mezelf meerdere keren per dag injecteer met insuline en ja dan prik je soms weleens in een zenuw of adertje. Het leuke van dit verhaal is dat ik vrijdag toen ik naar het Feest Puur Holland was, ik rustig de grap kon maken dat ik rood, wit, blauw was, want ik had rood/wit aan en daaronder zat blauw (blauwe plekken). Ik heb erg genoten van een gezellige avond vol gezellige muziek, mensen en live artiesten.

Nu ga ik genieten van weer een mooie nieuwe dag, waarvoor ik dankbaar ben. Dankbaar dat ik vanmorgen weer wakker mocht worden. Dankbaar dat ik een ontbijt kon nuttigen. Dankbaar voor alles wat ik heb en ja ik ben zelfs heel dankbaar voor alles wat geweest is, want zonder alle dagen die achter me liggen zou ik nu niet de persoon zijn die ik ben en daar ben ik heel DANKBAAR voor!!

 ~~

 
Donderdag 25 april 2013, goede morgen allemaal!

Ik hoor mijn buik lekker rommelen en geniet ervan.
Het is een teken dat mijn lichaam aan het werk is en daar ben ik heel blij mee. Vannacht heerlijk vast geslapen en een beetje gedroomd. Op de achtergrond hoor ik de vogeltjes en het journaal van de televisie. Afgelopen weekend werd er aan me gevraagd of ik soms in een bosrijke omgeving woon. Het antwoord is nee, ik woon gewoon in een hele mooie rustige straat in een rijtjes huis. Nou ja, ik woon in een paleis. Mijn eigen kleine paleisje vol harmonie en rust die ik zelf creërde. De rust komt doordat er innerlijke rust is, die ik na keihard werken gevonden heb. Ik ruimde beetje bij beetje alle onrust op! Er is me wel eens gezegd ga opruimen en ik dacht opruimen ik ben blij dat ik kan zitten. Nu weet ik, dat er bedoeld werd dat ik mijn hoofd kon en mocht gaan opruimen. Dat deed ik en ik deed nog veel meer. Ik ruimde mijn mega zware overvolle rugzak op zodat ik de rugzak kon weggooien, eindelijk rechtop kon lopen, niet meer gebukt ging onder die zware last dat verleden heet en vandaar dat ik nu innerlijke rust heb en het is elke dag eraan blijven werken om dat zo te houden. 

Dat gevoel van genieten, innerlijke rust, vakantie hebben in je eigen huisje, dat gevoel gun ik iedereen!!
Ik geniet van vandaag en morgen dat zien we morgen wel weer. Als ik me nu al teveel druk ga maken over morgen dan blijf ik vandaag STIL STAAN.
 
Mensen leef vandaag en geniet!!  
 
 
~~


 
Vrijdag 19 april 2013, terwijl ik luister naar een mooi liedje en geniet van een schaaltje gemengd fruit begin ik te tikken. Vanmorgen werd ik al om 5.15 uur gewekt door een volle blaas en het gezang van de vogeltjes. Wat me vanmorgen opviel was dat het er dubbel zoveel vogels waren als andere ochtenden en ze kakkelde er op los. Ik hoorde diverse soorten vogels, want de duif die kwam er een paar keer boven uit. Om zo vroeg op te staan vond ik iets te vroeg en ik draaide me nog even lekker om. Oeps tikken, slikken en praten en fruit tegelijk eten wordt moeilijk en er schiet een klein stukje fruit in mijn keel. Ik heb net even een wandeling gemaakt van de garage naar huis en onderweg een boodschap gedaan bij de supermarkt waar ik het bakje gemengde fruit kocht. Twee voor de prijs van één. Toen ik buiten kwam en de mevrouw van de dakloze krant me weer vriendelijk een hele fijne dag wenste en ik haar vroeg of het goed ging, liep ik verder en meteen liep ik terug en vroeg of ze fruit luste, netjes vroeg ze me wat fruit is en ik liet haar het bakje zien. Ze zei ja en spontaan gaf ik haar het fruit met de woorden, wel zelf opeten en niet weggeven of weggooien. Meteen maakte ze het bakje met fruit open. Op mijn weg naar een andere winkel heb ik nog een paar keer om gekeken en ik zag dat die mevrouw genoot van het fruit, hetgeen mij blij maakte en een goed gevoel gaf en nu geniet ik van mijn eigen bakje fruit.
Nu ga ik heerlijk een kopje koffie zetten en in mijn kleine steelpannetje kook ik een beetje melk om er een kopje koffie verkeerd van te maken. Af en toe komt er een heerlijke (smile) vel op, waar ik andere nog wel eens mee kan plagen. Heerlijk toch zo een dikke vel die je zo naar binnen slurpt hahahahahahahaha.


 

~~

  
Zaterdag 13 april 2013, dit vind ik heel erg leuk en met een smile op mijn gezicht tik ik dit. Ik heb net een gezichtsmasker uit een la gepakt die ik wel lekker vind. Nu heb ik een kleine voorraad in de aanbieding gekocht van diverse gezichtsmaskers en vandaag pak ik dus een peeling die ik wel eerder op heb gedaan.
Wat gebeurt er: ik kijk naar de verpakking waar eigenlijk precies dat masker voor diend en ja hoor me gezicht hahaha bedoel blik (oog) valt op het woordje Herrn en ik denk dat betekend toch heren, ik ga eens goed lezen en schiet in de lach. Het blijkt een Peel Off diep reinigend, schoonmakend masker voor mannen te zijn hahahaha. Nou, mannen jullie missen iets, want ik geniet nu tijdens dit tikken van het voor mannen bestemde overheerlijke masker. Het voelt goed, verkoelt en het maakt mij niets uit dat het voor mannen is als ik me er prettig bij voel en het voor mij goed is dan is het goed hahahahaha.

~~

 
 
Donderdag 11 april 2013, Heerlijk fit wakker geworden met een misselijk gevoel van de halve pot pindakaas die ik vannacht nuttigde, omdat mijn bloedsuiker een hypo bevatte. Gelukkig gaven mijn geest en lichaam een seintje en kon ik nog voorzichtig de trap aflopen en wat eten en drinken halen die ik in bed nuttigde.
Het was al na 1 uur en toch werd ik zonder de wekker vanmorgen even na 7 uur weer wakker, heerlijk fit dus, fit in me lichaam en fit in me hoofd, een leeg hoofd en een lichaam zonder pijn. Na een bezoek aan kamertje 11 (toilet) en wat ramen open gezet te hebben, kroop ik nog even terug in mijn warme bed en liet mijn gedachtes de vrije loop. Ineens bedacht ik me dat ik de afgelopen jaren zoveel heb getrotseerd. Ik heb al mijn angsten en pijnen en onzekerheden getrotseerd, ik ging regelrecht tegen de stroom in en ondertussen dat ik mijn gedachtes de vrije loop liet genoot ik van de vogeltjes buiten die me vrolijk toezongen, van de druppels water die op me raam lagen en nu was er alleen dat zonnetje nog niet. Toch schijnt die zon, mijn zon.

Een waterdruppel nodig om even de bloemetjes weer te laten stralen, zodat ze hun koppie niet laten hangen. 
Een zonnetje om de waterdruppel zijn glans te geven zodat het een diamant lijkt en ondertussen dat ik dit tik glansen mijn ogen van de tranen die ik laat lopen, omdat ik besef dat ik een gezegend mens ben.
 

 

~~


Dinsdag 9 april 2013, Vanmorgen eindelijk weer fit wakker geworden na twee dagen ziek geweest te zijn. De drukke week van vorige week en verkeerd eten hebben me even terug geworpen om het rustig aan te doen. Mijn lichaam protesteerd heftig en de afgelopen dagen heb ik lopen braken en me maag flink binnenste buiten gekeerd, met gevolg dat ik flinke maagkrampen had, spierpijnen en heel erg moe was. Met verkeerd gegeten bedoel ik voeding waarop mijn lichaam niet zo heel goed reageerd als ik er teveel van eet of als ik het eet, daarbij komt ook nog dat ik voor mij doen best een drukke week had en alles te snel en teveel wil doen, ook al doe ik alles relaxt en rustig. Na bijna twee volle dagen geslapen te hebben en de puntjes weer op de i heb gezet met mijn voeding, ben ik dus weer fit en helder wakker en heb ik zelfs mijn oefeningen om mijn lichaam in balans te houden weer gedaan.


 

~~


 

Donderdag 4 april 2013:

Het was weer een hele bijzondere dag die begon met opstaan, heerlijk fit, de halve nacht niet geslapen, toch fit en dansend vloog ik door de kamer, een leeg hoofd hebbend en uitzien naar weer een mooie dag.
Mooie muziek en een relaxt ontbijt lieten de tijd voorbij vliegen en voordat ik het wist mocht ik de deur weer uit. Vandaag de dag hou ik tijd over, ik heb rust gevonden, ben ontspannen en geniet van alles wat op mijn pad komt. Dus voordat ik de deur uitga heb ik ook nog tijd voor dat kleine beetje afwas en voordat ik het weet is het ook al afgedroogd. Ja, het klinkt leuk allemaal, maar voor mij is dat héél bijzonder.

Gisteren  mocht ik naar het ziekenhuis en daar aangekomen parkeerde ik de auto en de auto naast me gaf me een vriendelijke lach, hahahaha, ja, niet de auto maar de mevrouw die uitstapte. De lach creërde het domino effect en er verscheen bij mij ook een lach. Nog net niet zwevend van plezier liep ik naar de trap en lift. Zou ik lui de lift nemen of toch sportief doen en de trap nemen. Ik koos voor de trap en ondanks dat ik sinds tijden pijn aan mijn knieën had, nam ik de trap. Ik weet inmiddels uit ervaring dat juist even bewegen me spieren soepel maakt en dan de pijn en het vocht minder wordt. Inderdaad, want vandaag (een dag later) heb ik nergens meer last van.

Gisteren ging ik vrijwillig naar het ziekenhuis voor een inenting die ik als pré besloot te nemen voor het geval ik ooit spontaan zou gaan reizen.
In de wachtkamer zat ook een meneer met een klein kindje en na even een klein praatje gemaakt te hebben met het kindje heb ik een papiertje aan de balie medewerkster gevraagd en heb ik een leuk hoedje gevouwen van papier. Het kindje zo klein als die was, gaf aan een happertje te wilen, dat lukte niet, terwijl ik het normaal zo vouwde. Het lukte op het moment dat de vader met kindje binnen werden geroepen. Ik legde het happertje op de tafel en heb dat gezegd toen ik ze tegen kwam in de gang, toen ik naar binnen mocht. Naderhand hoorde ik van de balie medewerkster dat het kindje het mee genomen had. Het maakte mij blij, want het was een teken dat ik het goed had gedaan.

Ik maak van een ziekenhuis bezoek een uitje en drink op mijn gemak nog even een kopje koffie. Daar raak ik in gesprek met een moeder en dochter, een klein praatje, een paar woorden die me ontroerde, ik kreeg tranen in mijn ogen. Die moeder voelde zoveel liefde voor haar pleegdochter dat de liefde was voelbaar en straalde er bij hun beiden van af.

Relaxt liep ik terug naar de auto om naar huis te rijden. Thuis nog even een lunch gemaakt en die rustig op gegeten. 
S'middags ben ik richting Roosendaal gereden om daar mijn zelf gegeven cadeau te besteden. Indoor Skydiven! Wow wat gaaf en wat is dat super leuk om te doen en dat ik dat zomaar durfde en kon. Voor mij heel speciaal en het deed zoveel meer dan ik kan uitleggen. Dat gevoel van binnen is zo mooi. Op mijn certificaat staat dat ik 216 kilometer snelheid heb gehaald. Ik ben trots op mezelf en reed met een ontspannen voldaan gevoel terug. Onderweg heb ik met mijn gezelschap nog een hapje gegeten en spontane gesprekken gevoerd met mensen aan een andere tafel.
Onderweg tijdens de bijna twee uur durende rit vertelde me geschelschap de oordopjes voor het skydiven aangezien te hebben voor schuimpjes, vol van kleur en zelfs twee in haar mond gedaan te hebben om er vervolgens achter te komen dat het oordopjes waren.
Ik kwam achter het stuur niet meer bij van het lachen en schatterde het uit. Gelukkig kon ik het aan alle kanten droog houden hahahaha. Ik was niet de enige die dus dacht dat het een pot vol met snoepjes was!
Mijn dag was heel gezellig en bijzonder, ontspannen!

Weltevreden ben ik gaan slapen en ik was vanmorgen blij dat ik weer wakker werd in mijn warme bed, mijn ontbijtje kon nuttigen en weer aan een nieuwe dag mocht beginnen.

~~

 


 

 














©Moncheri